به سایت آموزش زبان کودک "نی نی انگلیش" خوش آمدید
0
02144944189

موانع در خلاقیت

از موانع در خلاقیت اینست که معمولا آدم ها به خاطر تاثیرات بیرونی که باعث میشه احساس تحت فشار بودن و یا نا امنی بکنند، نمیتوانند به خوبی کاری را انجام دهند. این ها نمونه هایی از مواردیه که باعث بلاک شدن خلاقیت میشه:

یکی از موانع در خلاقیت جایزه تعیین کردن

وقتی که بچه ها منتظر پاداش نیستند، خلاقیت بیشتری نشون میدن و از روند کار بیشتر لذت میبرند. یه جایزه غیر منتظره بعد از اتمام یه پروژه، ارزشمنده ولی برای روند خلاقانه ضروری نیست.

انگیزه های درونی در مقابل انگیزه های بیرونی یکی دیگر از موانع در خلاقیت می باشد.

درست مثل مورد جایزه، انگیزه های خارجی، مثل پول و یا مزایای مخصوص، خلاقیت را زیر سوال میبرد. هنرمندان نشان دادند که وقتی که برای لذت کاری روی آن کار میکنند، خیلی تاثیر گذارتر و پر حاصل تر از زمانیست که برای پول باید کاری را انجام دهند.

ارزیابی خارجی پیش بینی شده

از قبل دونستن اینکه به اثر هنری قراره مورد ارزیابی قرار بگیره، میتونه باعث کاهش خلاقیت بشه.

فشار هم سن و سالان

این مورد تائید شده که فشار برای مورد تائید قرار گرفتن از طرف همسن و سالانمون میتونه باعث کاهش خلاقیت موقتی بشه.

زیر نظر بودن از موانع در خلاقیت

اگر در حین کار کردن روی پروژه ای مورد مشاهده قرار بگیرین، عملکرد خلاقانتون کمتر خواهد شد.

خلاقیت از طریق هنر

متن پیش رو یه خلاصه ی کوتاه از مراحل رشدی هنر بچه هاست. اما لطفا به خاطر داشته باشید که این یه راهنمای کلی ست و بچه ها هرکدام با سرعت مخصوص به خودشان این مراحل رو میگذرونند.

مرحله ی خط خطی کردن، تقریبا بین 2 تا 4 سال

  • بچه ها از قابلیت خودشون توی نشونه گذاشتن شگفت زده میشند. اونا تازه متوجه میشن که میتونند با محیط اطرافشون ارتباط برقرار کنند و روی اون تاثیر بگذارند.
  • زمان زیادی صرف تمرین مهارت های حرکتی میکنند
  • بچه ها اول دایره کشیدن رو یاد میگیرند، بعد مربع و بعد بقیه اشکال هندسی رو
  • بچه ها در این سن تلاش میکنند که دنیا رو دوباره خلق کنند.شاید دلشون بخواد که به اجزای نقاشیشون اشاره بکنند و اونارو نام ببرند.

مرحله ی پیش الگوواری، اواخر مهد کودک تا حدود 7 سال

  • اولین تلاش ها برای کشیدن آدم ها و اشیا در این مرحله است. این نقاشی ها برای بزرگسالان قابل شناساییست.
  • بچه ها رنگ های متفاوت واکنش مثبت و علاقه نشون میدن.
  • ارتباط ملموس بین تکه های مختلف نقاشی
  • تائید معلم و دوستان همسن مهم میشود.
  • به راحتی خسته و ناامید میشوند.
  • فعال، دست به مهره، آماده یادگیری، و خود محور هستند.
  • به شدن خلاق هستند اما با این حال فقط روی یک چیز تمرکز میکنند.
  • دنبال راه هایی برای نمایش ایده هاشون هستند.

مرحله ی الگوواری، تقریبا بین 7 تا 9 سال

  • افزایش استفاده از سمبل ها، مثل صلیب در کشیدن کلیسا و یا استفاده از رنگ های تیره برای نشان دادن شب
  • خود محوری کمتر
  • هنوز درک واقع گرایانه ای از اطرافش ندارد- مثلا ممکنه که آسمون و زمین تو افق به همدیگه نرسند
  • مهارت های حرکتی و استفاده ی هم زمان از چشم و دستشون پیشرفت میکنه
  • دایره توجه شون گسترده تر میشه
  • شروع به بروز حس شوخ طبعی میکنند
  • بچه ها هنگام بازی بر حسب جنسیتشون با همدیگه بازی میکنند
  • مشخصه های به خصوصی برای هر شخص و یا شی شکل میگیره. ( مثلا اگه مامانش موهای فرفری و عینک داره، این خصوصیات توی نقاشی ها هم بروز پیدا میکنه.)

مرحله ی واقع گرایانه، 9 تا 12 سال

  • به شدت تحت تاثیر دوستان و همسنان خود هستند
  • استفاده از جزئیات و سمبل ها افزایش پیدا میکند
  • تفاوت های فردی گسترش پیدا میکنه
  • شروع به تشکیل یه سری ارزش برای خودش میکنه
  • دوست داره که چیزهارو به شیوه ی درست انجام بده

مرحله ی طبیعی گرایانه کاذب ، 12 تا 14 سال

  • بچه ها به شدت نسبت به چیزی که میسازند انتقاد میکنند
  • حالت های بزرگسالانه تری رو از خودشون نشون میدن
  • این دوره، دوره ی مهمی در تفاوت های فردی در فیزیک بدن، از لحاظ روانی، احساسی و اجتماعی است
  • هنر معمولا در مدرسه تبدیل به یه گزینه انتخابی میشه. و برای خیلی از بچه ها این آخرین فرصت برای راهنمایی های هنریست.
  • این دوره ی خود آگاهیه خیلی بالاست. بچه ها توی این رده ی سنی معمولا حس میکنند که باید مطابق هم سن و سالاشون باشند، که معمولا منجر به خاموش شدن خلاقیتشون میشه.

بچه ها دوست دارند که هنرشان دقیقا شبیه چیزی شود که به آن نگاه میکنند. شکست توی این کار باعث ناامیدیشون میشه. بچه ها باید یاد بگیرند که هنر به معنی کپی کردن چیزی که میبینند نیست. به بچه ها مدل های مختلف هنر مثلا کوبیسم، انتضاعی رو نشون بدید، تا بهشون کمک کنید که ببینند انواع مختلف ابراز ایده ها و احساسات مهم تر از کپی کردن مثل بازتاب آینه است.

 

 

هیچ وقت کار فرزندتون را با کس دیگه ای مقایسه نکنین و یا یه اثر هنریش رو به عنوان “مدل” و یا “ایده آل” انتخاب نکنین. بچه ها به همین ترتیب وارد این مراحل رشدی میشن ولی سرعتی که هر کدوم وارد این مرحله میشن و یا ازش خارج میشن، متفاوته.

  • از پروژه هایی که فقط به یک طریق انجام میشن بپرهیزید. ( نقاشی با عدد ها، کیت های سرهم کردنی)
  • از هنر به عنوان یه فعالیت داخل خونه برای زمان بیکاری و یا به عنوان جایزه ای برای رفتار خوب استفاده نکنید. فعالیت های هنری باید به خوبی برنامه ریزی بشه و روی آن فکر شود.
  • مواد مختلف و متنوعی را در اختیار بچه ها بگذارید.
  • به بچه ها گزینه های مختلف رو پیشنهاد بدید، ولی همیشه اجازه بدید که خودشون تصمیم نهایی رو برای پروژه ی هنریشون بگیرند.
  • در مورد کار هنری بچه ها وقتی که در حین درست شدنش سوال کنید، و نه فقط در انتهای کار. بچه ها باید بتونند که کار خودشون رو توصیف کنند، ولی ازشون نخواید که اشیا و احساسات نمایش داده شده رو نام ببرند.
  • به جای تمرکز روی کار نهایی، از رنگ ها و تلاش و یا منحصر به فرد بودن کار ها تعریف کنید- مسیر از مقصد همیشه مهم تره.
  • کار هنری فرزندتون رو در دیدرس خودش نشون بدید.
  • بیان فردی رو تشویق کنید. از دسته دسته کردن مواد و پروژه های بزرگسالانه ی مستقیم بپرهیزید. یه کلاس پر از نمونه هایی از خلاقیت های فردی، در مقابل کلاسی با 23 اثر مثل هم که توی یه ردیف آویزون شده، نشون میده که معلم به بچه ها حق انتخاب داده و به جای تمرکز روی نتیجه روی روند کار تمرکز کرده است.

 

https://extension.missouri.edu/publications/gh6041

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *